Horrelako lehoiak dira behar doguzenak, bai jauna!!

Siziliar gustuko plater jamaikarra (edo alderantziz, hobeto esanda!) gaur Antzokian, gaueko 21:00tik aurrera. Gorputza porrusalda gogoz eukin ezkero, bueltatxu bat emoteko moduan… behintzat argi geratu daitela hasiera ordua: 21:00ak puntuan!

Udatik hona harrapatuta naukan kantua da hau. Sonoritate aldetik aurreko postean eskegitakoarekin antzekotasun batzuk baditu: ahots vocoderizatua, riddim sintetiko bat, hip hop mundutik datorren MC bat kantari lanetan… baina desberdintasun sakon batekin: Kanye West-en lanak mediatikotasun masiboena izango duen bitartean (onerako eta txarrerako), Dutty Artz zigilu independenteak 12″ binilozko singlean baino ez duela argitaratu (onerako zein txarrerako). Horrek zera esan nahi du, bata zopan be aurkituko dugun bitartean: bestearen eragina zirkulu konkretu batetara mugatuko dela: funtsean NYko zaleak eta nazioarteko melomano bakanak…

CD formatuan riddim berberaren gaineko beste bertsio bat argitaratu da, “Go Round Payola”, baina nire ustez “Girlfriend” izeneko bonbazo hau da erritmo horren gainean egin zitekeen karamelurik gozoena: egin froga, bajatu, entzun hiruzpalau aldiz, eta engantxatzen ez bazaitue… joan medikura zuzenean!

Matt Shadetek / Jahdan Blakkamoore: Girlfriend (remix)

Bere albun barriaren aurkezpen jai arraroa egin omen zuen West jaunak joan dan astean. Los Angelesko arte galeria baten momentu surrealistak bizi izan zituten “808’s & Heartbreak” lehen aldiz entzutera hurbildutakoek: 40 neska biluzi eskenatokian tinko, aurrez aurre zegoen publikoak LPa goitik behera entzuten zuen bitartean.  Baltzak aurreko lerroan eta zuriak atzean, batzuk aurpegia estaltzen zuten peluka arraroak jantzita, beste batzuk lurrean etzanda… eta esan bezala, performance-aren soinu banda moduan, rapper-ik famatuenak egina izan arren batere rap-ik ez duen albuna (!!).

Ahots tonuei erretokeak emoteko izan arren dantza-pistako diba batzuek (Cher, Paulina Rubio…) Vocoder efektu moduan ezagun bihurtu duten Auto Tune programa erabili omen du grabaketan… kristolango ordagoa, bai, baina … handira edo txikira? Denborak esan beharko… Ondino masterizatu barik omen dauen Heartless-ek aldaketaren ideia bat egiteko balio dau:

Download audio file (HeartlessMainPass.mp3)

Kanye West beraren blogean informazio gehiago…

Bideo honegaz kontsolatu beharko naz ba… snifff…

Egun berean bi sarrera egitea ez da ohikoa (zoritxarrez) Susterrak Aidean!en, baina aurreko albiste tristeari kontrapunto positiboa jartzeko aitzakia ezinhobea aurkitu dot… zer da ba, gaur Bilborock aretoan iberiar penintsulako rap talde onenaren zuzenekoagaz disfrutatu ahal izatea ba??

BCNko periferiatik (Rubí, Terrassa) datozen Solo los Solo 22:00tik aurrera arituko dira, ezagutzen ez dodan prezio baten truke. Izan be, kontzertua apur bat ezkutuan mantendu da (Bilborock-eko egutegi ofizialean agertu be ez da egiten), eta atzo kasualitatez gaur zala esan ez balidate, seguruenik Juan Soloren hitz joko brutalak eta Griffiren base zikin eta koipetsuak galduko nituzke…

 

2008a nahiko oparoa izaten ari da musika munduko figura mitikoen desagerpenari dagokionez, eta pasa dan astean gure artetik beste izar bat joan zela irakurri nuen atzo: Alton Ellis jamaikarra. 

Alton reggae munduko figurarik zaharrenetakoa genuen, izan be estilo hau agertu aurretik bere bidea egina baitzuen musika munduan, batez be rocksteadyaren figura moduan, eta baita r’n'b eta soul estiloekin egindako saiakeretan. Geroago, beste beterano batzuekin gertatutakoa: reggae garaietako klabe sozial eta musikaletara moldatzea (nahiz eta berak beti mantendu  crooner elegante itxura hori), bere ondarearen berrikusketa extended mix, dub eta gainerako bertsioen bitartez, eta azkenik gaur egungo errebisionismo garaian egindako mundu birak bere klasikoak barriro kantatuz.

Duela hiruzpalau urte Bartzelonan egon zen eta, horren harira irakurritako kritika baten arabera, gogoan gordetzen diren kontzertu horietako bat izan zan… Ez daukat bere disko osorik, baina bai kantu solteak bilduma batzuen barruan, eta zinez diot “Girl I have a date” eta “You make me happy” moduko kantuak Karibe itsasotik irtendako perlarik ederrenetakoak direla…

Alton Elis - You make me happy

Rokia Traoré - “Tounka”

Kantu batek lehen aldiz entzuterakoan holako zirrara eragitea ez da egunero gertatzen. Orohar ilunagoa eta barnerakoiagoa dan Tchamanché albuneko momentu bizi honek sakonki inpresionatu ninduen, bere indarra eta pop perfekzio horregatik batez be…

Geroago hitzak irakurri nituenean, Afrikak gaur egun bizi duen egoerarentzako balizko ereserkia agertu zitzaidan begien aurrean :

Jadanik udagoienean sartuta egon arren, zure-tuben topaturiko bideo honen freskotasun udatiarra eskegitzera behartuta sentitu naz. Baneraman denbora bat estatu mailan benetako hype alternatiboa izan dan El Guincho-ri buruzko berba batzuk idazteko gogoz… Bere ahotsaz gain instrumentu bakar moduan Roland sanplerra eta perkusio rustiko sorta bat darabiltzan kanariar gazte honek sekulakoa egin du hilabete gutxi batzutan: bere bigarren konpaktoa, Alegranza, self - made estiloan editatzetik udako festibal garrantzitsu guztietan musturra sartu (Sónar, FIB…), Estatu Batuak eta Europan birak burutu eta Alegranza maila internazionalean berrargitaratzera heldu arte.

Musika baloratzerakoan izaten den subjetibotasuna, El Guinchoren kasuan oraindik nabarmenagoa dala esango nuke. Askok 2008ko artista izendatzen dute, baina ezin da ukatu bere lehen diskoa ez dela ahotsaren trataera, nahasketaren oreka edota konposizioen borobiltasunagatik nabarmentzen. Nire ustez freskotasun kontzeptual eta estetiko bategatik lortu du arrakasta hau, ez hainbeste bere kantuak etorkizunerako klasiko potentzialak izateagatik. Bideoan agertzen dan “Palmitos Park” izan daiteke, agian, kanturik borobilena musika aldetik (hitzak, nabarmena dan moduan, ez dira askorik ulertzen). Hortik aurrera, sanple orijinal eta erritmo lodiekaz jantzitako kantuek grazia badute, baina diskoa goitik behera entzuteko astuna egiten da… bertsio internazionala Londresen bermasterizatua izan da argitaratu aurretik. Zeozergatik izango da…

Hori bai, beste bideo honetan ikusten dan moduan, potroak euki behar dira kontzertuak holan egiteko: proposamenaren hiru elementuak - sanplea, perkusioa eta kantua - norberak bakarrik eta zuzenean manejatzen!

Joan dan domekan Bermeoko portura lagun batzuk agurtzera joatea tokatu jakun. Koadrilako Egoi eta Rasa belauntzian munduari buelta emoteko asmoz urten jakuz, eta azken aste hauek benetan bereziak izan dira inguruko guztientzako: Andrius kapitaina Lituaniatik Bermeora heldu zaneko zalaparta, bidaiaren prestaketak, komunikabideetan izandako presentzia masiboa (Etb, Cuatro, Tele5, Deia, Gara, El Correo…), senitaterko eta lagunek belaontzira egindako bisita guztiak… eta zelan ez, agur esateko une definitiboa, aurreko domekan bizi izan genduna.

Koadrila baten erdia musikariz osotua egotea astuna izan daiteke batzutan (musikazale ez direnentzat batez ere), baina uste dot beste domekan jarritako giroak despedidearen giroa zertxobait gozotu zuela… hori bai, onartu beharra dago behin aingurea batu eta mollan gure aurretik pasatzen egon ziren momentuan, “Boga boga” jotzeak guztiok ukitu gintuela. Gure kostaldean azken mendeetan egon diren despedida ugariak apur bat ulertzera heldu ginela esango nuke…

Eta melankolia arrasto hori desagertu eta gure Elcano partikularrei haize ona opatuteko, sarean erreskataturiko bideotxo mitiko bat… ia behazuna bere tokian daroazuen behintzat!!